Hoop

In schemerklanken

ligt de Mariakapel geduldig open-
Duizend kaarslichten hullen

haar in fluwelen goudgloed-

stille gezichten dampen

hoop en dankbaarheid

Een vrouw zet een bos bloemen neer-

Veilig op haar schoot

Strelen warme armen

bange lijven

Droeve ogen prevelen hun verhaal

Hoop reikt naar licht

In bevroren vergezicht

Hoop steunt op wankel been

Zij loopt over rafelbrug

Op dun, eenzaam touw

Hapt naar adem

In lege longen

En weet de overkant niet

In schemerklanken

Ligt de Mariakapel geduldig open -

Een vrouw zet een bos bloemen neer

Antoon van Lanen 2026