Video Gedicht '8plakkenbakbloedworst’


8plakkenbakbloedworst

Een mens is in de eerste plaats een tas om voedsel in te stoppen
George Orwell (1903 - 1950)
 
Bij mijn moeder ontstond ooit het idee
Voor bakbloedworst bij het diner
Dat was eenvoudig en makkelijk 
En vooral de prijs heel schappelijk 
Met gebakken bloedworst 
Was niets mis
Maar niet een echt 
Culinaire dish
 
Of ik dat ‘even’ wilde halen
Geld mee om te betalen 
Ze schreef het op een
Stukje krant
En met dat in mijn hand 
Ging ik toch maar op pad
De winkel lag in het
Centrum van de stad
 
Ravenstein, slagerij Jan van Haeren
Was in de zestig- en zeventiger jaren 
Een winkel voor vlees en vleeswaren
In de Marktstraat in die tijd
Bekend om zijn goede kwaliteit 
 
Ik was toen wat lichtschuw
Bleef het liefste in de schaduw
Niet voorop en wat bevreesd
Meer in de luwte, wat bedeesd
 
Dus op naar de slager
Mijn pas werd wat trager
Naarmate ik dichterbij kwam
Werden mijn handjes wat klam
Sloegen mijn beentjes wat lam
 
Nerveus verward
Met bonkend hart
Voelde ik buiten al
De kille blikken 
Die me bij voorbaat al
Deden verstikken
 
De slagerij was vol geluid
Grote mensen dicht op mijn huid
Mijn briefje opengevouwen 
Alsof ik dat niet kon onthouden 
Ondanks de loden last
Gaf het briefje wel houvast
 
Ik was wat huiverig, wat bang
Daardoor leek
Het wachten wat lang
Ik herhaalde het keer op keer
8plakkenbakbloedworst telkens weer
Maar bleef onzeker
‘Bakbloedworst’ was 
Een echte tongenbreker
 
Toen de man zei: ‘Zeg het maar jongen’
Hoestte ik alle angst
Uit mijn longen
Er daalde even een stilte neer
“Bloedworst” perste ik eruit
8 plakken dan maar weer
Net als de vorige keer
Ik had het zelf niet beter
Kunnen zeggen 
Hij had mij niet beter in de
Bloedworstwatten kunnen leggen
 
Ik was opgelucht goddank
Blij met de hulp
Van achter de toonbank
Culinaire missie volbracht 
De biefbakbloedworst
Naar huis gebracht
Waar er waarschijnlijk kwijlend 
Op mij werd gewacht 
 
Van de honderd geschoolde en gevoelige mensen zouden negentig waarschijnlijk nooit meer vlees eten, als ze het dier wat ze consumeerden zelf moesten doden of neersteken’
Bertha von Suttner (1843 - 1914)
 
Antoon van Lanen 2025
 
Ps probeer het maar eens heel snel achter elkaar uit te spreken zonder je tong te breken:
8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst8plakkenbakbloedworst


In mijn vroege jeugd (jaren 60) moest ik voor het ‘diner’ naar slagerij van Haeren in de Marktstraat in Ravenstein. Verlegen als ik was zag ik enorm op om in zo’n drukke winkel in het openbaar te moeten spreken en dan ook nog die ingewikkelde tongbrekerzin 

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.