Droomvlucht

‘Het leven is niets meer dan

een lang verlies van alles waar we van houden’

Victor Hugo (1802 - 1885)

 

De wind snikt jouw naam

In zacht zilver op het raam

De laatste vogel van de dag

Spreidt zijn vleugels met een lach

Ik rails het nachtgordijn

Wil alleen, zonder jou

Niet meer samen zijn

 

Voel een koele ijzige stroom

Vaag wazig alsof ik droom

Omarm jou zacht

Kus jou weer goede nacht

Ik zie mij dansen in

Het wolkenmeer

Stralend

In een mistig mystieke sfeer

Ik zie mezelf staan

In het gouden licht

Van de stille maan

 

In het laatste licht verdronken

In eenzaamheid verzonken

Stond  ik plots op op en zag

Hoe ik daar lag

Hoorde een soort gezang

Achter de deur

In de gang

 

Ontsteeg mijn vlees en bloed

Omringd door gouden gloed

Zwevend in benevelde pracht

Mijn huid gestreeld door

Donzige wolkenvacht

De maan gaf met een diepe

Zucht

Een extra zetje voor deze

Hemelse vlucht

Alles was zo lieflijk teer

In dit gracieuze wolkenmeer

 

Zwierend door zoet schemerlicht

Streken fluwelen sluiers mijn gezicht

Via pluizige goudgele draaikolken

Zag ik vrijheid en blijdschap

Feestend in de wolken

 

Plots ontdekte ik jouw gezicht

ontspannen lachend in oranje licht

Ik zwaaide en schreeuwde het uit

Maar zonder enig hoorbaar geluid

Zag mezelf weer alleen met jou zijn

Keek tegen het stille ochtendgordijn

 

Ik was weer terug onder

Mijn laken

Kon jou bijna even raken

was weer teruggehaald

In mijn lijf gedaald

Ik weet een laatste ochtend

Achter het raam

Alles fluistert weer jouw naam

 

Trek straks mijn

Mooiste kleren aan

Weet dat de slee

Klaar zal staan

Om in de wolken

Te verdwijnen

Waar het mooiste licht

Zal schijnen

Waar zij mij ontvangen

En met vurige liefde omhangen

En in het late avondlicht

Vinden ze een zalige blik

Op mijn laatste gezicht

 

'De dood is niet het doven van het licht, maar het uitblazen van de lamp, omdat de dag is aangebroken'

Rabindranath Tagore (1861 - 1941)

 

Antoon van Lanen 2025