Onder mijn voet
(Een eerste glimp van daglicht)

‘Onder de aarde begint alles in stilte’

mijn voet in aarde gedeeld,
in duister trillende grond
liep ik nietsvermoedend
waar zij al stil bestond

geduldig in de schaduw
van koele wintersfeer
wist niemand dat zij wachtte
op lieflijk lenteweer

zij had geen haast
wist geen uur

tot warmte in de grond
haar koude lijfje vond

haar wortels wezen
de weg omhoog
geduldig drukte zij de grond
waar het
een eerste glimp van
daglicht vond

en zo brak zij de grond
waar ooit mijn voet op stond

opeens was zij daar

en toen ik keek
herkende ik haar

‘zij had geen haast en wist geen uur…’

Antoon van Lanen 2026