De echo van jonge uren

Citaat

'Ook door de volwassenheid heen stroomt de rivier van mijn jeugd'

Frans Depeuter (1937 - )

Gedicht

Draai, roestige wijzerplaat,

draai mijn wijzers zacht in het oud

schemerlicht van de straat

waar mijn kinderstem ooit

helder klonk

In een wolk van mist

Tast ik naar stille woorden

die mij niet konden bereiken

tranen trekken bleke sporen.

De buurjongen — uitgewist.

Mijn zus — te vroeg verloren.

Geen hand.

Geen groet.

Geen kus.

 

Dood klopte niet aan

Sloop langs kier en scheur

En liet venijnig verdriet

In leegte achter

Waarom zij?

Wat was hun schuld?

Een werkelijkheid

zonder antwoord.

 

Ik voel het zeer weer schuren

Bij de echo van die wrange uren

De klok snijdt dit pijnlijk geluid 

Als een brandmerk in mijn huid

 

Ik dans terug op glanzende

Wijzers

Met een vrolijk, vrome lach

Met mijn broers speelde ik mis op bed,

ik was de pastoor — altaar neergezet—

met onze kinderlijke blik

op wierook, Latijn

en heilig gewijde schijn.

En vanuit Lucia’s klokkentoren

kan ik haar oude gezang

nog altijd feilloos horen.

 

Waar het licht

langs wazige cijfers glijdt,

schijnt het weer

in jonge gezichten

van de oude straat.

Blije jongens en meisjes

die touwtje springen,

balspelletjes zingen,

krijtstrepen trekken

op zomerse tegels.

Ik hoor hoe de klok

in mijn lichte straat 

vrolijke jonge uren slaat.

 

Voetbal in geel-zwart

zat vroeg in mijn hart.

Meisjes in zomerjurken

zwierden door de straat,

dansend hun jonge leven

zonder maat.

Zoveel te ontdekken,

zoveel te beleven —

een luchtige zomertijd

die ons nooit verveelde.

De wijzers gaan nog één keer

naar mijn straat

Waar zij vrolijke uren slaat

 

Want de tijd knaagt aan mijn lijf.

Ik besef mijn tijdelijk verblijf.

Mijn vlees hangt losser

aan mijn botten,

en mijn uitdijende geschiedenis

slokt zwijgend op

wat voorbij is.

Zij neemt steeds meer

van mijn tijd,

die wegvloeit

in een naamloze eeuwigheid.

 

Citaat

‘En ook al zou de klok

Mijn jonge uren slaan

Is er straks niemand meer

Die ze zal verstaan’

 

Antoon van Lanen 2026