Zuurstokkaravaan

Als de eerste zonnestralen 
De fietsen uit het vet halen
Bandjes op spanning zijn gebracht 
En de routes weer bedacht 
Wurmen oudere mannen zich
In veel te strakke pakken 
Verdoezelen ze de ongemakken 
Suizen en snuiven ze  in de rondte
In veel te strak ingesnoerde konten
 
Met enkele mannen op de fiets
Gebeurt er meestal niets
Maar zodra ze uitgroeien
Tot hele kluwen
Begint het mij te gruwen
Ze spugen, schreeuwen en duwen
Op al die fietsen meestal geen bel
Ze lijken zo losgelaten uit de hel
 
Oogverblindende kleurenoptochten
Door straten, dijkjes en bochten
Ze lurken aan een bidon
Alleen maar wielerkoningen
In elk primair kleurenpeloton
 
Stuk voor stuk
De allerbeste wielerheld
Waarbij nietsontziend 
Alleen een overwinning telt
Eenmaal op de fiets
Veranderen ze vanuit
Het grijze niets
In winnaars en kampioenen
En verbeelden zich 
De mooiste wielervisioenen
 
Meestal in grote zwermen
Zuurstokken ze langs
Zomerse bermen
Zie ik als e-bike rijder op jaren
Deze insecten als grote gevaren
Op mij afstormen in grote haast
Blij als ze zonder kleerscheuren
Voorbij zijn geraasd
 
De felle regenboogkaravaan
Ziet de rest niet staan
Vegen alles van de baan
Ze lijken heel gespannen
Deze bierbuikende mannen
Alsof ze in een klassieker
Zijn gevangen
Met ongelofelijk grote belangen
 
Na het napraatbier thuisgekomen 
Komen ze langzaam uit 
Hun wielerdromen
Komen ze weer wat tot bedaren
Moeten ze zich ontdoen 
Van hun ‘elastomeer garen’

Na uren sjorren en trekken
Kunnen de melkbeentjes
Zich strekken
De teelballetjes strak geplet
Worden weer in vrijheid gezet
Er is bar weinig meer over
Van de heroïek
Dan een zielig hoopje reliek
 
Maar volgende week weer paraat
Het lycra broekje strak
In de naad
Geeft het fanatieke gezelschap 
Zich weer geen rekenschap 
Van anderen om hen heen
Ook al klagen ze steen en been
dus mensen maak ruim baan
Voor deze nietsontziende 
Zuurstokkaravaan
 
Antoon van Lanen 2025