Veilig op haar schoot
In de stilte van een Mariakapel ontmoeten kwetsbaarheid en hoop elkaar

Gedicht

In schemerklanken

ligt de Mariakapel geduldig open-

Duizend kaarslichten hullen 

haar in fluwelen goudgloed-

Stille gezichten dampen 

hoop en dankbaarheid 

Een vrouw zet een bos bloemen neer-

Veilig op haar schoot

Strelen warme armen

bange lijven

Droeve ogen prevelen hun verhaal

Hoop tast naar licht

Door bevroren schemer

Hoop steunt op wankel been

Zij loopt over rafelbrug

Op dun, eenzaam touw

Hapt naar adem

In lege longen

En weet de overkant niet

In schemerklanken

ligt de Mariakapel geduldig open -

Een vrouw zet een bos bloemen neer

Citaat
“Veilig op haar schoot

Strelen warme armen

bange lijven”

Antoon van Lanen 2026