veilig op haar schoot
(In de stilte van een Mariakapel zoekt hoop haar weg naar licht)

in schemerklanken
ligt de Mariakapel geduldig open…
duizend kaarslichten hullen 
haar in fluwelen goudgloed
stille gezichten dampen…
hoop en dankbaarheid.
een vrouw zet een bos bloemen neer

veilig op haar schoot
strelen warme armen
bange lijven.
droeve ogen prevelen hun verhaal.
hoop tast naar licht
door bevroren schemer

hoop steunt op wankel been.
zij loopt over rafelbrug
op dun, eenzaam touw.
hapt naar adem
in lege longen
en weet de overkant niet

in schemerklanken
ligt de Mariakapel geduldig open…
een vrouw zet een bos bloemen neer

‘Veilig op haar schoot strelen warme armen bange lijven’

Antoon van Lanen 2026