Poesiealbum
(van Nellie 1947-1962; tussen stof en stilte)

ik wist niet dat zij bestond 
tot ik haar
onverwacht vond

ze lag geduldig, roerloos 
zomaar tussen mijn spullen
na een opruiming
van het ouderlijk huis

in de uitgeleefde doos
zag ik jou
met knalrode wangen
een verstoft verlangen
naar aandacht
en frisse lucht

Poesie stond er op
met ijssterren
en ijskristallen
die verkrampt 
leken vastgeklampt
aan haar kaft

toen ik haar opende
deinde ik mee
op blauwe, vloeiende golfjes
van lieve versjes
naar een nog open zee

die kleine meisjes
gingen hun wegen
zochten hun liefde
in het licht
maar zij bleef achter
in het poesiealbum

dat sloeg
keihard dicht.

Antoon van Lanen