klontje leven

een boerderijtje
als een klont
eenzaam op
verder lege grond
ze moet het enkel
samendoen
met nog wat
zilverbladergroen
wat op hoge benen stond
als markering
van de stille klont

toen een eerste kind
het buitenleven vond
droeg de wind haar
ogen naar de einder
van de weidse grond
waar haar leven
stilletjes bestond

voorlopig moet zij het
zonder rumoer doen
te midden van het
zilvergroen
zij leeft op
kleine grond
met tedere stapjes
in het rond

soms droomt zij zich
langs lange lijven
boven het glinsterblad.
zij speurt achter zon,
sterren, maan en wind
of ze iets
van leven vindt
voorbij de stille grond
wat meer…
dan enkel deze klont

straks zoekt zij
voorbij het hemelspan
naar een wereld
van wat is…
en wat kan…

Antoon