Buffet-defilé
Kromkreunend en stoksteunend
Strompelde
De buikbollende waggelstoet
Zich met een welgemeende
Ochtendgroet
Langs onze tafel 
Naar het heerlijke buffet 
Wat voor een ieder 
Weer was klaargezet 
 
Op het wat groezelige buffettapijt
Aangetast door resten en de tijd
Zag ik ze de rode loper
Uit hun jeugd betreden
Een soepel heupwiegend verleden
Dansend en swingend
Onbelemmerd rondspringend
In een heerlijke jonge flow
Als in een daverende retro-show
 
Rollators en andere
Hulpstukken en instrumenten 
Ter voorkoming van
Ongelukken en incidenten 
Werden langs de kant gezet
Of meegenomen naar het buffet
Om als bijzettafel te opereren
Om veilig bij de eigen tafel
Te arriveren 
 
Onzeker schuifelend 
Achter elkaar 
Tastte men naar het etenswaar
Ging men wagwiegelend mee
in dit breekbare ochtenddefilé 
En men was al blij
Als het zou lukken 
Iets te halen
Zonder ongelukken
 
Vanaf onze plek was er 
Geen ontkomen aan
Om dit bijzonder defilé 
Niet gade te slaan
Eenmaal in de rij aangesloten
Werd er nauwelijks opgeschoten
Men worstelde met de
Keukentangen
Het voedsel liet zich moeilijk 
Vangen
Het bewegen naar het eindstation
Lag aan een verre horizon 
 
Na het avontuurlijke ontbijtbuffet
Mezelf in de trein gezet
Maar in de mooie stad Maastricht
Kreeg ik last van mijn kniegewricht 
Ik stapte eerst nog driftig in het rond
Toen ik daar plotseling
Mijn Waterloo vond
 
De volgende ochtend werd 
Ik weer keurig begroet
Door waggelende kromkreunenden
Die aansloten in de stoet 
Het was met mij niet echt oké 
Dus voelde mij ongemakkelijk
Bij dit ochtend defilé 
 
Ik probeerde onzichtbaar stabiel 
In de rij
Maar dacht alle ogen gericht
Op mij
Ik moest me wel schikken 
In mijn lot
Zat er in hun ervaren blikken
Iets van lichte spot?
Het verpulverde mijn toch al
Wankele zelfbeeld
Van een nog relatief jonge God
 
Ik wist nu maar al te
Goed
Dat ik nu zelf onderdeel was
Van deze strompelende
Stoet
Toen drong het echt tot mij door
Dat ook ik
Gewoon bij de bejaarden hoor
 
Antoon van Lanen 2025