Mist in gewapend beton

Citaat

‘Veel soorten van verdriet, ik noem ze niet. Maar een, het afstand doen en scheiden. En niet het snijden doet zo'n pijn, maar het afgesneden zijn.’

Gedicht: Sotto Voce

M. Vasalis

Nederlands dichteres en psychiater (1909 - 1998)

Gedicht

Toen de ijzige nacht
Jouw adem bevroor
Verloor de ochtend
Haar licht

 

In mist.

 

Ik doofde mijn tranen
In jouw mooiste jurk.

Jouw stoel.

Jouw plek.

Is stil.

Jouw spullen
Liggen kil.

 

In jouw laatste adem
Zag ik
Iets losraken —
Onzichtbaar,
Maar onherroepelijk.

In een vurige vlucht
Door mist van gewapend beton
Het licht tegemoet.

 

Ik kuste jouw gesloten ogen.

Jouw hemdje hing stil
Om jouw glazen lijf.

Achter wolken
Van gewapend beton
Zweefde jij
Naar de laatste zon,
Aan het koord
Van een gouden luchtballon.

 

Jouw zielloze sloffen
Staan onaangedaan.

De warmte
Van jouw zachte stoffen
Laat ik
Door mijn vingers gaan.

 

Ik houd de deurknop vast.
Open jouw kast.

Kleren —
Zonder jou.

In gebroken wit
Hangt jouw bruidsjurk.

Wij —
Bruidegom en bruid,
Toen de dood
Nog ver weg leek.

 

Aan de horizon
Zoek ik stralen
Van jouw zachte zon.

En ieder uur
Wacht ik
Op een echo
Van jouw lach.

 

Ik hing jouw jas
Aan plastic schouders
Op het balkon.

De wind begon te dansen
En even
Was jij daar.

 

Kon ik maar breken
Door deze mist
Van gewapend beton.

De lucht tot aan het plafond
Is zwaar.

Ik wil een pad naar de zon —
Naar jouw warmte,
Jouw licht,
Jouw vuur.

Maar beton
Geeft niet mee.

 

Citaat
‘Degenen die ons verlaten, voelen niet de pijn van het afscheid; de achterblijvers lijden.’

Henry Wadsworth Longfellow 

Amerikaans dichter (1807 - 1882)

Antoon van Lanen 2026