Schaduw
Overal waar ik kijk
Föhnt de wind
de lange haren van de dijk
Het golvend stralend groen
Laat door de wind
Het kapsel doen
 
En als ik even bij haar zit 
Schijnt de zon
De maas blinkend wit
Dragen de golven
Zwierig en parmant
Het zilver naar het achterland
 
De hemel is onbevlekt
En samen met mijn kleinkind
Die van alles ontdekt
Lopen er steeds 2 figuren
Schaamteloos naar ons te gluren
 
Het zijn vaalkleurige personen
Die zich steeds wisselend vertonen
Ze lijken ons te papegaaien 
Voor ons achter ons, links,rechts
Steeds weer van richting verdraaien 
 
Opeens krijgt mijn kleinkind
Onze schaduwbeelden in de gaten
Begint ze tegen hen te praten
Ze heeft heel veel beweegpret
Met haar papegaaiend silhouet
 
Ze probeert haar eigen
Schaduw te vangen
Maar aan haar lach
Op haar wangen
En verbazing op haar gezicht 
Weet ze dat de schaduw
Behoorlijk dwarsligt
 
En mijn dansende kleinkind
Springt als een energieke wervelwind
Weer verder door haar leven
En weet nu dat de zon 
Haar een extra beweeglijk vriendje 
Kan geven
 
Ik dacht aan de duizenden schaduwen
In mijn leven
Waar zijn die toch allemaal gebleven 
Zij moeten nog ergens rondhangen
Want het lukte mij vroeger ook niet
Om ze te vangen
 
Antoon van Lanen 2025