
‘Luchtvaartuig'
Luchtvaartuig
Als een beklad schilderij
hang jij erbij
Jouw blauw door uitlaatgassen
Geeft witte krassen
Druipen rafelig verstrooid uiteen
Vloeit verder wat grijzig heen
Luchtvaartuig grauwt en blinkt
aangezicht met slierten verminkt
Steeds weer een vlucht
Wirwar van lijnenzucht
Men streept naar bestemmingen
Zonder enige remmingen
Sliert naar oost zuid west en noord
Naar bijna elk willekeurig oord
Door Corona uit de lucht gehaald
Het schilderij wat weer straalt
Strakke hemel zonder krassen
Zuivere lucht zonder gassen
Tijd om te blauwwassen
Zuiveren van slierten gassen
Het schilderij weer gerestaureerd
Witte krassen voorlopig bezweerd
Hoop op minder bevlieging
Ijdele bespiegeling
Luchtvaartuig weer opgestaan
Alles weer de lucht in gegaan
Het oude liedje geen verrassing
Opnieuw verstoring en vergassing
De vluchten maar verduren
Minder de lucht in sturen
Verduurzaming en gedeeltelijke stop
Vliegertjes gewoon wat minder op
Niet zo vaak meer een vlucht
Nieuwe Blauwe hemel ademt opgelucht
Antoon van Lanen 2024
Vriendschap
Vriendschap in een carrousel,
een boom, een bloem, een hond.
Vriendschap zit overal,
mij zie je als jij liefde in je hebt.
Voor de mens, kind of het dierenrijk,
de natuur.
Een woord, een hand,
een schouder waar je schuilen kan.
Zo maar een vriend
kan over vele zeeën,
als een rots in de brandende golven.
Heen en terug,
ik roep, maar het geluid
van de woeste kering bruist van zee
om te landen in een ommekeer.
Voor eeuwig een rollercoaster
van de vriendschap.
Eeuwig hand in hand,
naast elkaar,
ook in gedachten van zijn.
Daar, hier en ginder,
vriendschap in onze ziel.
Het is goed dat jij er bent,
al is het een gedicht.
Zij zijn er voor elkaar
met alles eromheen.
Lachen, gieren, brullen,
slaan we dubbel,
ha ha ha, houdt op.
Als je zo’n vriendschap hebt,
ben je rijk.
In genegenheid van een gedicht,
op en neer, heen en weer.
Gaan we in de leeftijd,
we zijn geboren om lief te hebben.
In je, in je genen,
dat is rijkdom,
zo wie zo vriendschap.
Een vriendin van zolang her,
we waren nog maar kinderen.
Klik, zo’n klik,
ja, die is er nog.
We kennen dat,
het is er nog.
Even een foutje,
hoe een tik,
dan gaat het mis.
Maar de vriendschap
zal ik koesteren,
zal het niet sterven.
Ik zal het zien
tussen de sterren
in het hemelrijk. ❤️
Ansje
Tijdens Corona viel het ons op hoe zuiver de lucht was. Geen strepen meer in de blauwe lucht. We hoopten in die tijd dat mensen door deze pandemie tot meer bezinning en inkeer zouden komen omtrent hun gedrag t.a.v. allerlei zaken niet alleen het vliegen. Maar dat viel tegen. Alles is toch weer gewoon verder gegaan. Zelfs meer polarisatie en complottheorieën.
Reactie plaatsen
Reacties