
Video Gedicht ‘Vruchtbare aarde'
Vruchtbare aarde
Citaat
‘Ik proef bitter gif in de aarde
van wat wij zaaien voor gewin’
Weeg eens wat aarde
van het land
dat ooit zo sociaal
en vruchtbaar was.
Uit mijn hand
verwaait onsamenhangend,
schurend zand.
Ik proef bitter gif in de aarde
...van wat wij zaaien voor gewin,
en wat wij nalaten te voelen...
die eens liefde
en saamhorigheid baarde.
Balanceren we
op een smal en breekbaar koord.
Wat kun je nog geloven
van beeld of woord?
Mijn ooit kinderlijk vertrouwen
is langzaam vermoord.
In zure, bijtende wind
vraagt het vale, bleke kind
in het armetierige zand
om bemesting
van het schrale land.
Het groeit door liefde…
een met zorg en empathie
gevulde band.
De gure, venijnige wind
verschraalt het droeve kind.
Met koude voeten op de aarde
kan het niet wortelen
in bevroren, karige grond.
Het moet groeien, bloeien,
kleuren en geuren
door de juiste verbinding
met het land
en een hulpvaardige,
liefdevolle hand.
Waai, zoete, zachtstrelende wind,
warm het lijfje van het kind.
Waar met liefde en zorg
wordt omgegaan,
zullen zij in volle glorie
op onze velden staan.
Laat ouders met penselen
hun kinderen fluwelig strelen
in zachte kleuren en geuren
die reiken tot de horizon,
waar zij eindeloos zacht wuiven
en elkaar met liefde bestuiven.
Ik hoor al het zomers zoemen
rondom deze mooie bloemen.
In de warme zomergloed
deinen zij bloeiend
in overvloed.
Citaat
‘Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden’
Phil Bosmans
Belgisch pater en schrijver
(1922 - 2012)
Antoon van Lanen 2026
Wanneer de aarde haar groeikracht verliest,
wordt elk jong gewas kwetsbaar.
Dit gedicht gaat over die aarde…
en over dat kind.
Reactie plaatsen
Reacties