Meisje van 80

‘Het zijn niet alleen verenDie mooie vogels maken Een meisje van 80’

Sierlijk en prachtig 
Toegankelijke natuur
Gekwetst maar vol vuur
Een leven vol goede
En slechte momenten 
Elke barre winter
Kneedde zij weer tot lente

Een meisje van 80
Op leeftijd maar krachtig
Haar angst en ongeluk
Maakte haar niet stuk
Haar liefde intens
Voor dier en mens
Een meisje van 80
Stralend waarachtig 

80 zou je haar niet
Geven
Een oud meisje nog vol
Leven
Haar voeten in haar
Fleurig bestaan
Hebben hier op elke steen
gestaan 
Een mooi oud kind
Waarvan je er maar weinig vindt

Een kleurrijk kind als Ansje
Maakt nog dagelijks haar
Dansje
Zij vlindert vrolijk door
De straten
Wat groeten, wat praten
Zij schrijft lieflijk
Met hiaten
Maar ondanks haar dyslexie 
Hebben haar teksten
Soms prachtige poëzie 

Over wegen en dijken
De Maas weer bekijken
Het klaaglijk schreeuwen
Van de talloze meeuwen
Een mooi oud kind
Die het leven nog
De moeite waard vindt

Als de molen van Ravenstein 
Plotseling weg zou zijn
Zou men hier verbleken
Als dat ineens mocht ontbreken 
Dan zou het beeld 
Van Ravenstein 
Voorgoed veranderd zijn
Gelukkig dat dit oude meisje
Er nog is
Een onherstelbaar groot gemis
Laat haar nog maar even zijn
Dit vertrouwde beeld
In Ravenstein 

Ik denk dat al haar
Ravensteinse sporen
In een weerklank
Van haar liefde blijvend
Zijn te horen
Dat haar stappen 
In de Ravensteinse straten
Gemoedelijkheid en blijdschap
Achterlaten

Iedereen die hier op pad zal
Gaan
Komt vast ergens in haar afdruk
Te staan
Mogelijk voelt men aan de grond
Dat het oude meisje
Uit liefde bestond
Dat ze haar zachte ogen en lach
Dan weer even doorgeven mag

Een meisje van 80
Oprecht en waarachtig
Samen met haar honden
In toewijding verbonden
Het jarenlange stadspatroon
Lijkt onuitwisbaar gewoon
Maar ooit zal ze uit
Het straatbeeld verdwijnen 
Zonder haar 
Zal de hartslag van Ravenstein 
Nooit meer hetzelfde zijn

Er is niets wat echt voorbij gaat
Zolang men de herinnering 
Levend laat

Antoon van Lanen 2025