Video Gedicht ‘vertrouwen in het licht’
Vertrouwen in het licht
de avond ademt duisternis
waarin de nacht zich langzaam hult
zij vloeit tot aan de horizon
waar zij mijn ruimte vult
zij draagt in gedempte pas
haar donkere, wollen jas
ik zak weg in donsfluweel
en versmelt…
bij ontwakend pril geluid
glijdt haar jas van haar af
zij wordt langzaam afgeschminkt
en het pasgeboren licht
glijdt zoetjes binnen
elke avond ademt duisternis
en vloeit tot horizon
elke morgen
veegt het licht
de nacht van mijn gezicht
Antoon van Lanen 2026
In dit gedicht wordt de nacht een zachte omhulling waarin je kunt verdwijnen, zonder angst. Het verwoordt het vertrouwen dat, hoe donker het ook wordt, het licht zich altijd opnieuw aandient
Reactie plaatsen
Reacties