Video Gedicht ‘vertrouwen in het licht’
Vertrouwen in het licht
de avond ademt duisternis
waarin de nacht zich langzaam hult
zij vloeit tot aan de horizon
waar zij mijn ruimte binnenvloeit
zij draagt in gedempte pas
haar donkere, wollen jas
ik zak weg in donsfluweel
en versmelt…
bij ontwakend pril geluid
glijdt haar jas van haar huid
zij wordt langzaam afgeschminkt
en het pasgeboren licht
glijdt zoetjes binnen
elke avond ademt duisternis
en vloeit tot aan de horizon
elke morgen
veegt het licht
de nacht van mijn gezicht
Antoon van Lanen 2026
Een gedicht over overgave aan de nacht en het stille vertrouwen dat het licht altijd terugkeert. In de duisternis schuilt geen dreiging, maar een omhulling waarin rust en zachtheid voelbaar worden… tot de ochtend zich opnieuw aandient.