illusie zonder knipoog

kermis Oss, jaren 80.

ongegeneerd schreeuwde
een grijnzend gezicht
telkens dit bericht
gewoon, tussendoor
met een cynische grimas
in zijn microfoon

‘U wordt hier constant belazerd!’

de vrouw met de vier borsten,
het meisje met het zwevende hoofd
of welke illusie dan ook

met opzwepende, maar
ook schampere tekst
dreef hij
de processie
door de lichtkieren
naar zijn hoofdaltaar
waar de kuddedieren
zich nieuwsgierig verzamelden.
het ‘bedrog’ had nog een knipoog

de dwepers van nu
gaan over grenzen
van fatsoen
zij maken van 1 moordenaar
een volk van moordenaars
zij brengen vluchtelingen
enkel terug tot
een groep gelukzoekers

zij proberen mensen
te mobiliseren
door de ander
te stigmatiseren
met beeldvorming
voor partij-politiek gewin
door het aanwakkeren
van sentimenten
zonder argumenten

probeer hiervan weg te blijven
ik laat me niet inlijven
in een stampend, dampend
marcherend gedrocht
geweld eindigt
nooit in een zegetocht

ik bid dat onze
democratische dijken
niet onder valse verzinsels
zullen bezwijken

ik hoop dat ik
zonder autocraten
mijn wereld in harmonie
achter me kan laten
ik denk nog weleens
met een glimlach terug
aan de illusie met een knipoog

Antoon