ik leg me neer
(bij haar)

Ik leg me neer
bij de nacht
had haar wel
weer verwacht
embrasse
mijn zwarte kussen
alsof het een
geliefde was

waar ik mijn
ogen sluit
slaapwandel ik
mijn wereld
van liefde of pijn
terwijl de nacht
alleen maar decors
mag zijn

hoewel zij er
altijd was
heb ik haar weinig
gezien
wanneer een haan
weer
morgen kraait
het eerste licht
zachtjes binnenwaait
weet ik
mijn stille compagnon
vertrokken
met de noorderzon

versmolten
met de nacht
ervaar ik nu
haar oplaadkracht
energie vloeit weer
soepel door mijn lijf
ik voel een lach…
gesterkt begin
ik de dag

en elke avond leg ik
mij neer
bij de nacht
voel ik
haar zachte vacht,
haar kloppend hart
terwijl ik slaap
voedt zij mij…
voor weer een
frisse start

Antoon van Lanen 2026